SYMBOL BRYTYJSKOŚCI

GB

Buldog angielski wywodzi swój rodowód bezpośrednio od mastifa angielskiego pochodzącego od rzymskich psów bojowych. W średniowiecznej i nowożytnej Anglii używany był w walkach z dzikimi zwierzętami, a później bykami. Oczywiście ówczesne psy w bardzo niewielkim stopniu przypominały dzisiejszego buldoga.

Gdy w 1835 r. parlament brytyjski uchwalił zakaz walk psów rasa stała się bezużyteczna i gdyby nie grono jej miłośników byłaby skazana na wymarcie. W skutek odpowiednich działań hodowlanych i oczywistej w takich przypadkach selekcji z psów krwiożerczo-agresywnych uzyskano po ok. 100 latach całkowite ich przeciwieństwo zarówno pod względem eksterierowym jak i charakterologicznym.

Unikalny wygląd , flegmatyczne usposobienie i nieprawdopodobna wylewność uczuć do człowieka spowodowały, że Kennel Club uznał buldoga angielskiego za jedyną spośród wszystkich zarejestrowanych w nim ras „narodową rasę brytyjską”.

Buldog angielski stał się maskotką Partii Pracy w jej spotach wyborczych. W literaturze jest towarzyszem Johna Bulla – postaci kreującej stereotyp Anglika, porywczego, grubiańskiego i nieustępliwego, do dziś przedstawianego w karykaturze jako symbol Wlk. Brytanii. Buldog angielski przypisywany jest Winstonowi Churchillowi – przypuszczalnie z uwagi na fizyczne podobieństwo gdyż First Minister miał pudla. Jak dalece buldog angielski tkwi w brytyjskiej kulturze widoczne jest w pracach znanej angielskiej manufaktury Roberta Harropa, dla którego rasa ta obok bullteriera jest natchnieniem do tworzenia tzw. „doggie people” czyli figurek psów w rolach ludzi – od postaci historycznych poczynając a na bohaterach bajek i politykach kończąc, co pokazują fotografie figurek z własnej kolekcji piszącego te słowa.

Postaci historyczne

 

Hodowla buldoga angielskiego spowodowała stworzenie psiej sprzeczności. Atletyczna, zwarta budowa, mocna, ciężka głowa i groźne spojrzenie zaprzeczają niezwykle łagodnemu usposobieniu. Zawsze wesoły i skłonny do zabawy jest też wielkim śpiochem, który niepowtarzalnie chrapie na kilkadziesiąt sposobów. Uwielbia dzieci i niezwykle żywiołowo okazuje oddanie opiekunom.

W tradycyjnej brytyjskiej rodzinie buldog angielski na każdym kroku okazuje oddanie swojemu panu, toleruje jego żonę, dziećmi się opiekuje, a służbę ignoruje. Jak wspaniale napisał Krzysztof Kradziecki w artykule „Dyskretny urok burżuazji FCI” o tej rasie, cyt.:

„Kaprys tłumów powołał ją do istnienia, determinacja grona wielbicieli uratowała od wymarcia, zapewne i dziś znajdzie grono oddanych, prawdziwych miłośników, którzy pozwolą jej w dobrej formie niewzruszenie trwać jako symbol oddania, wytrwałości, lojalności czy odwagi – cnót – tak cenionych przez twórców Rasy Brytyjczyków. Buldog angielski, swego rodzaju kynologiczny fenomen, ze wszech miar zasługuje chyba, by człowiek, jego „stwórca” czuł się za niego szczególnie odpowiedzialny, tak by jeszcze długo mógł nam z radością wiernie towarzyszyć”.